Tweet10-06-2011 om 11:59 door Wim Ortjens

De discussie over poppodia in Zuid-Limburg wordt terecht gevoerd op het niveau van een middelgrote Europese stad van ruim 600.000 inwoners. Waarom zou je in ‘Zuidstad-West’ (Maastricht) een poppodium van 1500 plaatsen bouwen terwijl je er in ‘Zuidstad-Oost’ (Parkstad) twee hebt liggen? Het antwoord van de onderzoekers: het grootste deel van het publiek, de studenten, woont in ‘West’.

Tja, dat klinkt als de berg naar Mozes brengen. Tamelijk omslachtig, en duur. Waarom zetten we Mozes niet gewoon op de trein? In Parijs, Berlijn, Londen of zelfs Amsterdam draaien we er onze hand niet voor om, om 30 minuten in de tram of metro te zitten om naar een concert, restaurant of museum te gaan. Waarom doen we in Zuid-Limburg dan zo moeilijk?

Omdat de discussies wel, maar de verbindingen nog niet op stadsniveau zijn. Er is veel verbeterd de afgelopen jaren. Sinds het Veoliatreintje Maastricht en Heerlen ieder kwartier verbindt, is het aantal reizigers geëxplodeerd. Hulde. En nu doorpakken: het treintje moet nóg iets vaker rijden, en vooral ook: langer. Want een popconcert in de Rodahal, dat kan nog wel eens een latertje worden. Bovendien is het een bekend gegeven dat bij tienminutenfrequenties mensen massaal de overstap maken naar het openbaar vervoer. Omdat ze dan geen spoorboekje meer nodig hebben.

Natuurlijk, dat kost geld. Stedelijk openbaar vervoer is per definitie niet kostendekkend te exploiteren, net zomin als andere nutsvoorzieningen zoals riool of waterleiding. Een groot geluk voor Zuid-Limburg is dat er nauwelijks geld naar nieuwe infrastructuur hoeft. Er ligt  genoeg rails, zeker als de Avantislijn klaar is.

Op meta-niveau levert hoogfrequent stedelijk openbaar vervoer overigens wél geld op. Want als iedere Zuid-Limburger binnen 30 minuten op elke andere plek kan zijn, kun je stedelijk gaan plannen. Dan kun je de vraag gaan beantwoorden hoeveel zwembaden we in Zuid-Limburg nodig hebben. En hoeveel popzalen voor 1500 bezoekers.

En dan hebben we het nog niet eens gehad over onze verbindingen met de rest van Europa. Luik en Aken zijn zo vriendelijk om ons gratis en voor niks snelle internationale connecties te leveren. Zij investeren voortvarend in het Europese Hogesnelheidsnet en wij hoeven alleen nog maar ons wagonnetje aan te haken.

Via Aken, ons 'Gare de l'Est', reizen we naar Keulen, Frankfurt, Hamburg en Berlijn. Voor Brussel, London, Parijs en verder Frankrijk in, pakken we de TGV in Luik, op ons 'Gare de Lyon'. Met Roermond als een 'Gare du Nord' is het pakket compleet omdat we daar de verbindingen vinden met de Randstad en Venlo / Düsseldorf. Mits deze 'gares' onderling snel en hoogfrequent met elkaar verbonden worden, is dat een vestigingsfactor van jewelste.

Dus, provincie, gemeenten: laat rijden dat treintje. Van Roermond naar Luik, van Roermond naar Aken. Van Luik naar Aken via de huidige Heuvellandlijn (Maastricht-Heerlen-Kerkrade) , en van Luik naar Aken via de nog altijd functionerende Miljoenenlijn (Maastricht – Valkenburg – Kerkrade). Lichte, snelle treintjes die iedere tien minuten rijden en stoppen op iedere halte. Dat doet de metro van Parijs ook. Belangrijke woonkernen als Eijsden en Gulpen krijgen weer een treinstop en ook het immer verstopte Heuvelland profiteert volop. Voor de woonkernen in het gebied die niet aan rails liggen, spreken we af dat ze minstens iedere 30 minuten met een busverbinding worden aangesloten op de trein.

En als die treintjes tuffen, dan kunnen we ook eindelijk eens gaan plannen. Dan blijkt de Rodahal voor al die Maastrichtse studenten op maximaal 30 minuten reistijd te liggen. En onderweg suizen ze ook nog langs de Limburgzaal van het theater Heerlen en de Nieuwe Nor, het ‘Paradiso van het Zuiden’. Geen enkele reden om er nog een popzaal bij te bouwen. Dat scheelt een boel geld. En een hoop gekrakeel.

Wim Ortjens

Reacties

---

---

---

Plaats een reactie

Naam (verplicht) E-mail (verplicht, wordt niet getoond) Website