Tweet27-04-2010 om 11:12 door Wim Ortjens

Heerlen is bezig met een culturele revolutie en Sittard met een economische (Chemelot). Dat is goed nieuws voor Zuid-Limburg, waar we op ons gebied van 25 bij 25 kilometer met ruim 600.000 inwoners behoefte hebben aan solide ontwikkelingen op verschillende plekken in onze ‘Zuidstad’.

Helaas denken sommigen nóg groter te worden door op andermans tenen te gaan staan. Vandaag lazen we in de Parkstad-editie van de Limburgse kranten over mooie culturele ontwikkelingen in Heerlen, en plotseling, zonder enige aanleiding, werd Maastricht er weer eens met de haren bijgesleept als de stad waar “gezapigheid troef” is, niet wordt gewerkt, en geen cultureel klimaat heerst. Waarom?

Het gaat mij helemaal niet om Maastricht. Ik woon er graag, maar ben geen totalitaire fan van deze stad, en wend mij voor veel ingrediënten in mijn levenselixer dan ook graag tot het Heuvelland, Sittard-Geleen of Parkstad. Dat kan ook makkelijk in onze Zuidstad, want het aanbod is nooit verder weg dan 20, 25 minuten. Het is zelfs cruciaal, zo schrijft de Atlas voor Gemeenten, om dit aanbod beter met elkaar in verband te brengen. Bijvoorbeeld door een hoogfrequent OV-netwerk. Want alleen dan profiteren de inwoners in deze complete stad van elkaars voorzieningen, en kan ‘Zuidstad’ als geheel zich veel beter profileren ten bate van het aantrekken en vasthouden van nieuwe en bestaande inwoners.

Soms wordt de vergelijking tussen Amsterdam en Rotterdam gemaakt: concurrentie houdt hun scherp. Volgens mij gaat die vergelijking mank. Elke baan, elke investering, elke culturele ontwikkeling in Zuid-Limburg – waar dan ook - komt ten goede aan alle Zuid-Limburgers. De schaal is te klein voor concurrentie. ‘010’ en ‘020’ zijn twee (althans voor Nederlandse begrippen) grote steden, 80 kilometer van elkaar verwijderd, met een overigens ook niet altijd gezonde onderlinge concurrentie. Zuid-Limburg past qua inwoners en oppervlakte in zijn geheel in Rotterdam of Amsterdam afzonderlijk. En dan zie je dus ook dat binnen Rotterdam of Amsterdam de verschillen tussen Charlois en Hoogvliet, of Noord en Zuid een gezamenlijke trots voor het geheel niet in de weg staan.

De verschillen binnen Zuid-Limburg zijn er eveneens. Zeker. Heerlen is anders dan Maastricht, zoals Brooklyn anders is dan Manhattan. Gelukkig maar, want dat maakt de stad spannend en compleet. Verschillende kleuren moeten we koesteren en gebruiken om een rijk schilderij op te bouwen. Dus niet mengen tot een grijze brij. Maar ook niet roepen dat de kleuren niet bij elkaar passen, om er vervolgens een aantal van het pallet te schrappen.

Bij het profiteren van elkaars kwaliteiten hoort een houding van elkaar aanvullen, en niet van afvallen. Versterk de zaken waar de steden van nature goed in zijn, zodat deze nog beter worden en kunnen gaan excelleren. Niet elkaar nadoen, niet kopiëren, niet concurreren. Als het nog beter gaat met de urban culture van Heerlen, gaat het ook goed met de regionale ambitie voor Maastricht Culturele Hoofdstad. Als het nog beter gaat met de economische ontwikkeling op Chemelot, profiteert de hele regio daarvan. Als Maastricht zijn uitstraling versterkt, straalt dat af op iedere Zuid-Limburger. Het is dus in ieders pure eigenbelang om de ander te laten excelleren. Jeremiëren doen we toch niet meer, Zuiderlingen?

Wim Ortjens, directeur van de Stichting Regiobranding Zuid-Limburg

Reacties

---

Plaats een reactie

Naam (verplicht) E-mail (verplicht, wordt niet getoond) Website